EP 263 - Ang Astral Travel ni Elle

0:00Ano nga ba ang nangyayari sa atin pag nakakatulog tayo? Nananaginip lang ba tayo? Pinaprocess ng subconscious natin ang mga ganap-ganap sa buhay natin? O sadyang naglalakbay ang diwa natin sa iba't ibang realidad o dimensyon? Hindi ko masasagot yan. Pero mapapaisip tayo lahat kung sadyang panaginip lang ba ang na-experience ni Elle sa kanyang astral travels o kakaibang experience na kailangan naman natin pag-isipan.

0:39May mga kwentong piano na tumutugtog kahit walang tao, ang mala Harry Potter na buhay ng kanyang magulang, at syempre ang astral travel ni Elle. Enjoy!

0:56Okay, ngayong gabi, ang ating guest ay nag-reach out at sabi niya, ayun may experiences siya. So, nung tinanong ko nga siya, sabi ko, kung pwede, palista yung mga experience mo. Sabi niya, bibigay ko ba sa'yo? Sabi ko, hindi wag. Para surprise. Surprise sa atin. Okay, ayan. Elle, good evening. Salamat sa pag-decide na mag-share ng mga experience mo. Yes, hi. Good morning. Ay, good evening pala. Good morning. Sorry sa good morning. Good evening po.

1:29And thank you. Hi, good evening. Sa pag-invite sa'kin. Actually, ako yung nag-proactive na mag-share. Yes. Kasi, wala lang. Siguro, ang nag-urge sa'kin na mag-share is, nung nag-start akong makinig ng podcast, may mga episodes na nang-jug ng memory ko na parang, ay, parang nangyari sa'kin yan. or, parang na-experience ko din yan. So, doon nag-start yun. And then, may marami akong napakinggan na episodes na nakapag-explain ng, ah, kaya pala gano'n.

2:05So, yun yung reason kung bakit. Kung baga parang, ano na ako, parang, actually, naging obsessed nga ako sa podcast kasi yan ay lagi kong pinapakinggan every time na nag-work ako kasi working from home ako. So, yun, doon nag-start talaga. Ayun. Salamat sa pakikinig. Thank you. So, hindi natin napag-usapan, pero saan nagsimula? Sabi mo, since bata ka, meron eh, di ba?

2:30Actually, kwento sa'kin ng mga kapatid ko kasi tatlo kami magkakapatid. Ako yung bunso. Tapos, ang gap ng gap namin ng mga kapatid ko is 10 years and 12 years. Wow. Okay. So, sobrang layo ng gap. So, talagang sila yung nagbabantay sa'kin kapag, kunyari, nag-work yung mama ko. Kasi yung papa ko naman, nasa abroad. Laging ko nagkwento sa'kin ng kuya ko dati na parang, naaalala mo ba nung baby ka? Malamang hindi ko maalala kasi baby ako, di ba?

3:01Sinasabi sa'kin ng kuya ko, alam mo ba, meron kang certain puwesto sa kama na pag doon ka nilalagay, nag-giggle daw ako. Oo. Tapos, parang may nakikipaglaro daw sa'kin na parang every time na, kahit kunyari, ilipat nila ako ng puwesto, yung paling ng ulo ko is babalik doon sa certain corner ng room. Tapos, tatawa ko. Oo. So, yun yung laging kunikwento sa'kin ng mga kapatid ko na, oo nga, e, ganyan, ganyan.

3:33Sino, naaalala mo pa ba yung sabi ko, syempre, hindi na. Hindi ko na nga maalala kung sino yung nagpapatawa sa'kin. Pero yun, every time na nagkakakwentuhan ng mga, yung mga, wala lang, kwentuhan ng mga, alam mo ba, ganito, ganyan, naaalala mo pa ba? So, laging nabibring up yung story na yun na lagi akong tumatawa. Tapos, iba yung tawa ko na parang, ewan ko, hindi nila ma-explain ko paano yung tawa ko. Pero iba yung tawa ko kapag pinapatawa nila akong mga kapatid ko.

4:04And tawa ko pag nakatingin ako doon sa corner na yun. So, ano daw, mas masaya ka doon sa nakikita mo? Or ano yung pagkaiba? Nakwento ba nila? Ano, may gigil. Ah, okay, may gigil talaga. Yung, gano'n daw yung tawa ko na hindi siya halakhak. Na parang, nanggigigil daw ako doon sa, ano, doon sa tinitignan ko. Pero nagsasmile naman daw ako. So, hindi ko alam kung anong nakikita ko at nanggigigil ako doon sa corner na yun. And then, ano, so yun yung, madalas na lang po ni kwento.

4:37And then, pinaka, siguro yung earliest memory ko na may something nakakaiba was, when I was three years old, I think, three or four. Ang nangyari kasi noon, every mama ko, hindi na, syempre noong 80s, hindi naman uso ang diaper, di ba? So, maaga tayong tinuruan ng potty training. Maaga tayo. Yes. So, maaga yung potty training natin na, siguro mga two years old pa lang,

5:07eh, kailangan matuto ka ng umihi sa arenola or what. So, anyway, ang ginagawa ng nanay ko every night is, maglalagi lang siya ng arenola sa room. tapos, pag naiihi ako, babangon lang ako and then iihi ako doon sa arenola. Yes. So, lagi siyang, lagi, kumbaga, hindi naman unusual yung natatayo ako every night para magwiwi. The unusual part lang is, nung araw na yun, kasi yung kama namin, hindi siya masyadong mataas, up until below the knees lang.

5:39Okay, yes. kaya kong sumampa at bumba, ay, kaya kong bumba at sumampapabalik sa kama nang hindi kakabahan yung mother ko. Ngayon, ang nangyari, after ko magwiwi, aakit na ako sa kama. May humatak sa damit ko. Naaalala ko siya kasi, ano, nakparang kumapit kasi ako sa, nung sasampan na ako sa bed, naramdaman ko na may kumapit sa damit ko, sa pajama ko, tapos hinatak akong pababa.

6:11And I really remember holding on to the, ano, bedsheet. Sa bedsheet, yes. Kumapit ako sa bedsheet kasi ayaw akong mahulog. However, malakas yung pagkahatak sa akin, nahulog ako and din napilayan ko yung siko ko. Oh, wow. Kaya dun, kumbaga, yun yung hindi ko talaga makakalimutan na first ever experience ko with the supernatural or whatever you call it, kung supernatural ba yun. Ayun, hindi yung nahulog ako.

6:43Syempre, umiyak ako. Doon nagising yung mama ko. Tapos, sabi ng mama ko, masyado na silang makulet. Yun yung sabi ng mama ko. So, I thought, ako yung sinasabihan niya na masyado na silang makulet. yung pala, pata may idea na siya na may something doon sa bahay. Sabi niya, masyado na makulet. And then, the day after that, yung that incident, nanay ko nagpatawag ng albularyo or manggagamot. Tapos, pinainsensuhan yung buong bahay namin.

7:14However, meron naman makulet na naman ako. So, syempre, ito na naman si makulet. Ang ginawa kasi nung manggagamot is, parang may offering, inusukan yung bahay namin. Tapos, parang meron siyang sinasaboy-saboy na something. Tapos, nagsaboy din siya ng mga candies.

7:35However, itong makulet na L, dahil candies yan, pinulot ko ang mga candies. is, kinagabihan, nilagnat naman ako ng super taas na hindi maintindihan. So, pinatawag na naman yung manggagamot. So, sinabilihan ako ng manggagamot. Tinanong nung manggagamot yung mama ko na parang, ay, hindi pala, tinanong ako nung manggagamot kung meron daw ba akong pinulot na something. So, sinabi ko na pinulot ko yung mga candies tapos kinain ko. So, mali pala yun.

8:08Super mali pala yun na, kasi offering pala ang tawag doon. So, yun pala yung purpose nung, ano, yun pala yung purpose nung pagsaboy ng mga candy at kung anek-anek. So, ayun, inulit na naman ng manggagamot yung orasyon ba yun or something. Tapos, sinabi niya sa akin na, oh, wag na wag gagalawin yung mga candies at saka yung mga coins na natapon sa sahig. Yes. Parang mag-wait daw ng ilang days before daw kukunin. So, yun.

8:38yun yung pinaka-earliest earliest memory ko of the unknown, of the supernatural. Pero yung lagnat mo noon is overnight lang ganun? Yes, overnight lang. Okay. Na hindi maintindihan na kung ano nangyari. Ang inisip ng mama ko, baka dahil doon sa pilay ko, doon pagkahulog ko sa bed. Ah, yes, yes, yes, yes. or what. Pero, pinatawag pa rin nung nanay ko yung manggagamot just to make sure. Eh, yun nga, na-figure out

9:09nung manggagamot na kaya ka nagkasakit kasi kinuha mo ang mga candies na inalay. And, tapos, may mga memories din ako na, ah, actually, yung siniba sabi nung mama ko that, nung nang mahulog ako sabi nung mother ko na masyado na silang makukulet. kaya sila pinang patawag ng mga gagamot, no? Ngayon, pag tinatry kong i-recall yung mga pangyayari before, ngayon ko lang nako-confirm na oo nga makulit sila because lagi ako napapalo

9:41ng yaya ko because of them. Okay. Kasi, ang ginagawa nila is magkakalat sila. Oo. Tapos, papagalitan ako ng yaya ko. Yes. Sabi, di ba sabi ko sa'yo huwag mong paikalat to ganyan, ganyan, ganyan, ganyan. Oo. So, sasabihin ko, hindi nga ako yan. hindi ko pinakailaman yan. Eh, sino mga hingailan dito? Eh, dalawa lang tayo. So, syempre, mas matanda siya, baka talang ako, ano ba naman laban ko. Pag sinabi niyang mali ako, eh, di mali ako. Kasi, ano, share ko lang, no? Ano, okay.

10:13Bunga ako ng child abuse ng yaya. So, talagang lagi ako nagugulpe nung bata ko. Hindi siya gulpe, hindi siya yung gulping palo-palo lang. Meron yung yaya ko na, ano tawag ito, meron siyang kawayan na tinatago, tapos ipampapalo na sa akin yung lagi. Wow, okay. Ngayon, ang advantage naman yung makukulit na mga thingies na yun, kung ano man yun, kasi hindi ko na figure out kung ano sila eh. Wala akong idea kung, ano ba sila,

10:43duwende ba sila, or what, wala akong idea. Basta, meron lang something sa bahay na makukulit. Yun yung tawag nila. Ang ginagawa naman, so, di ba, magagalaw sila ng mga gamit, kakalat nila yung laruan ko. Tapos ako, after ko kasi maglaro, ililigpit ko yung laruan ko, tapos bababa na ako. Pag akyat ko sa kwarto namin, kalat na naman yung toys ko. So, minsan, minsan parang nagda-doubt na ako sa sarili ko na may something wrong ba sa utak ko? Alam ko kasi, niligpit ko to eh.

11:14Yung ulyani na ba ako, bata-bata ko pa lang. Pero alam ko na talagang, ano, niligpit ko to or something. So, as early as mga ganong age, nagda-doubt na ako sa mental health ko dahil sa mga ganong pangyayari. Kasi nagugulpi ako ng yaya ko eh. Yes, totoo. Kinugulpi ako ng yaya ko pag maku... Diba? So, yun. Anyway, so, laging ganon. Ang maganda naman doon sa mga kukulit na yun is after kong gulpihin ng yaya ko, may mangyayaring something sa yaya ko. Ah. Like, ginaganti nila ako. Oo, oo, oo.

11:45Anong nangyayari? Kasi, misa mo, like for example, biglang mapu... Meron kasi akong... Meron kaming maliliit na stool. Plastic stool. pag umuupo doon yung yaya ko, biglang napuputol. Out of... Yung uupo siya doon, masisira. So, mahuhulog siya. Minsan, mahuhulog siya sa hagdanan. Yung matatapag... Kahit slowly lang siyang umaakit sa hagdanan. Yes, yes, yes. Madudula siya, mahuhulog siya, mauuntog siya.

12:15So, ganon. So, yun yung mga... Kung magagaganon yung... Ganti. Oh, oh. Ay, sorry. Yung dog namin. Okay lang, okay lang. So, yun yung ganti ng makukulit. At least kakampi mo, di ba? Yung mga... Makukulit kakampi mo. So, naughty lang sila, pero... Come to think of it, pagka tina-try ko i-recall, na parang, oo nga, no, makukulit lang sila, pero... Pinagtatanggol pa rin nila ako somehow. Every time na google pin ako ng yaya ko is... Igaganti nila ako.

12:46Oo, oo, oo. Tapos meron pa nga ang incident na hindi ko nga alam... Parang lagi sinasabi ng nanay ko dati na pasalamat ka, may bantay ka. So, hindi ko alam yung bantay. Ang iniisip ko dati pag sabi ng nanay ko bantay is mayaya kasi siya yung nagbabantay sa akin. Di ba? Pero nung nakikinig ako ng podcast, simula nung nakikinig ako ng podcast mo, parang doon ko na-realize, may bantay kaya ako? Kasi parang oo nga, no, na parang every time na ano, na lagi akong naliligtas or something. kasi nung bata naman ako,

13:17yung yaya ko, iniwan ako sa kwarto. Tapos, iniwan niya yung sinaing namin or something. Parang meron siyang naluto. Yung kusina namin, ang tapat ng kusina namin is our kwarto. So, yung taas lang, no. So, there was this one time na nagluluto siya, lumabas siya, nakipag-chismisan and all. Tapos, naiwan niya, ay, nalak niya yung pinto, naiwan niya yung susit. Oo. Oo, sana sa labas siya. So, nagpapanik na yung lahat ng tao. Ay, ganyan, may sunog, may sunog.

13:49Tapos, nasusunog na kasi talaga yung kusina namin. Tapos, yung upro is umaano na sa kisame ng kusina. which is the floor of our room sa second floor. Tapos, tapat nun is, yun, nandun ako. Tapos, di, ang nangyayari, di ganon, di panic sila, ganyan, ganyan. Di sinira na yung pinto and all, ganyan, ganyan. Tapos, pagka-check nila sa kwarto, ang himping ng tulog ko. Oo, oo, oo. Na parang hindi ako nagising sa mga commotion. Oo.

14:19So, yun. Tapos, parang yun yung sinasabi na, ah, may bantay ka, buti na lang may bantay ka, parang gano'n. Yun yung lagi sinasabi sa, ah, sa akin. Kapag, may mga ganong eksena at nakakaligtas nga ako. So, mga ganon. So, yun yung mga, ah, mga memory ko ng bata ako. Tapos, sabi nung mga gagamat pala, oo. Nakatira yung mga maliliit na yun sa hagdan namin. Okay. Na parang, kaya dun, dun siya madalas, nung nag, nag, ano to, tawag ito, nung nag,

14:51ah, papausok siya sa kwarto, or sa bahay namin, nag-focus siya sa hagdan. Oo. Tapos, dun siya nagsasabay ng asin, ng mga candies. So, dun talaga mismo sa hagdan. Tapos, na, ano ko siya, na-confirm ko siya na, nandun nga sila sa hagdan kasi, every time na nagsustump ako, yung nagdadabog ako, kunyar, akit ako ng, akit ako. Oo. Tapos, magagalit ako. Kunyar, nagtatampu-tampuan sa nanay ko or what. Ah, ayoko na, ayoko na kumain, ayoko na ulam,

15:21so magsustump ako ng malakas sa hagdan. Oo. Pero hindi ako tumatakbo, as in talagang padyak, padyak, padyak lang. Yes, yes, yes. Bigla akong madudulas, tas tatama yung ribs ko sa hagdan na hindi ako makahinga. Oo. So, alam mo yun na, alam mo yung feeling na pag may tumama sa ribs mo, di ba, hindi ka makahinga. Ganon. Ganon lagi ang nangyayari sa akin. At sya ka, ano, walang ibang nangyayari sa akin. Ganon lang, na every time na magpapadyak-padyak ako ng malakas sa hagdan,

15:52matatapilok ako o madudulas ako o makakaskip ako ng step for unknown reason. Tapos tatama yung ribs ko tas hindi ako makahinga. Tas hindi rin ako makaiyak kasi hindi ako makahinga, di ba? Kasi tumama yung ribs ko. So, hindi ka makahinga, hindi ka rin makaiyak. So, parang ang ano ko lang, gawagyan lang ako. So, parang somehow, somehow, ang ginawa nung mga makukulit na yun is, tinuruan ako ng leksyon pero hindi ako mag-iingay

16:22dun sa leksyon na yun kasi tinanggalan nila ako ng capability to do it dahil tinamaan nga yung ribs ko. Naisip ko nga, parang character development pala yun.

16:36Actually, pagka iniisip ko na, o nga, parang somehow, parang sina rin yung nag-hubog ng pagkatao ko. Yes, o. Pero question niya, natuto ko nga ba? So, pag nagagalit ka, mas less. Nung tumanda ka, hindi ka na gano'n magdabog? O gano'n pa rin? Oo. Medyo, may mga, ano na ako, may mga nagiging cautious na ako kapag, kunyari, nasa yun ako. Hindi pwedeng,

17:07ano, parang very careful na ako sa pagpakaalam ng gamit. Okay, okay. Yung kunyari, ay, ang ganda naman ito. di ba, mahilig tayo ng gamit. Ay, ang ganda naman ito, ganyan, ganyan. Iniwasan ko yun na maghahawak na nga akong anek-anek kasi na naaalala ko yung candy na hindi naman para sa makinuha yung candy. Ah, ito, pinaka fond memory ko rin nung bata ako. Yung kuya ko, magaling siya mag-piano, mag-keyboard siya, tapos tumutug-tug siya sa church. Ngayon, meron siyang pyesa

17:38na pinag-aaralan. Tapos, pyesa yun, ay, hindi pala, hindi para sa church yun, parang para sa school event. So, nag-aaral siya, inaaral niya yung pyesa na yun, kanta yun ni Enya. Kung kilala mo yung musician na yun, si Enya. Di ba, yung music ni Enya is more on parang harmonic, parang orchestra. Oo, mga ganyan. Ganun yung music tugtuga ni Enya. So, may kanta si Enya or may music si Enya na

18:09pinag-aaralan ng kuya ko for siguro tumag siya ng mga two months, three months. Sumatagal talaga. So, meaning, sa sobrang tagal niya, memorize ko na yung tunog at saka alam na namin pag nagpa-practice yung kuya ko kasi tutunog na siya eh. Ah, ayan na, nagpa-practice na yung kuya ko. Time for his ano na, time for his practice na ganyan-ganyan. Ngayon, may isang araw na umalis kami ng yaya ko. Sabi ng yaya ko, tara, punta tayo sa parlor. magpa-parlor ako, papa-ayos ko ng ganyan-ganyan-ganyan-ganyan.

18:41Sabi niya, since two o'clock pa lang naman, makakabalik tayo. Kumbaga, kasi ang uwi ng atit kuya ko, mga 4pm, 5pm, eh, walang susi ang atit kuya ko kasi mga high school pa lang sila noon eh. Siyempre, hindi naman sila bibigyan ng sariling susi, di ba? Eh, ang nanay ko na sa work, tatay ko na sa abroad. So, kamilang dalawa talaga nangyayaya ko. Anyway, sabi niya, tara, punta tayo ng parlor kasi, papaayos ako. Tapos, alas dos pa naman, makakabalik tayo

19:12on time. Pagdating ng kuya at ate mo, nandito na tayo. Sabi niya, umalis kami, ganyan-ganyan-ganyan. Nagpaalam pa yung yaya ko doon sa kapitbahay namin na yaya din, yung mga kabarkada niyang yaya, di ba? mga gano'n. Yes, yes. So, sabi niya, Tess, aalis kami ha, punta mo na kayong parlor. Baka, kung sakaling hindi kami, dumating on time, sabihin mo, nandyan lang kami kay la something-something. Nakalimuta ko na yung pangalan ng parlor. Oo. Dyan lang kami kay ganyan-ganyan. Sabi ni ate Tess, sige, sige, sige, hindi umalis na kami.

19:43Ngayon, nagkaroon parang early out yung ate ko. So, instead of, ano, mga 4pm or 5pm, umuwi siya ng mga around 3 o'clock. Tapos, nag-commute na siya, hindi niya siya sumabay sa service. Tapos, pag-uwi ng ate ko, kumakatok siya. Yes. Ganyan, ate, ganyan-ganyan, ate, ganyan-ganyan, ganyan. Tapos, walang sumasagot. Bigla ka siya sumitin ko, Kuya, kuya, andito ako, buksan mo yung pinto, kuya, paki-open yung door. Ganyan-ganyan, ganyan-ganyan. So,

20:13lumabas si ate Tess, yung yaya, ayang pinagsabihan ng yaya ko. Sabi niya, Uy, wala dyan siya, wala dyan siya ganyan. Wala siya L, wala siya at, yaya mo, umalis, pumunta ang parlor, parang kakaalis lang nila, parang mga isang oras, ganyan-ganyan. Antayin mo na lang, punta ka muna, makipagwaro ka muna somewhere, ganyan-ganyan. Tapos, samagot yung ate ko, hindi, andyan yung kuya ko. Wala dyan nga yung kuya mo, hindi pa dumarating, ikaw pa lang ang umuwi ng maaga,

20:43wala nga kakao dyan. Sabi niya ng ate ko, hindi, andyan yung kuya ko, kasi tumutugtog yung piano. So, yung, yung pyesang pinapractice ng kuya ko, tumutugtog sa piano. So, alam mo ba siya, ate tes, si kapitbahay, tapos pinakinggan niya, eh kasi hindi naman siya malakas na malakas, parang ano lang, alam mo lang na may tumutugtog ng piano, pero hindi siya ganun kalakas. So, tahimik siya kasi, ano, patay na oras eh, mga 3pm eh. E nung 80s, hindi naman nagsisilabasa ng mga bata

21:14until 4pm or 5pm parang maglaro sa labas, di ba? Laging nagnanap yan. So, mga tulog pa mga bata niya. So, talagang, very quiet yung, yung apartment, yung area namin. So, tumahimik yung si ate ko, tsaka yung si ate tes, tapos sabi niya, pakinggan niya yung ate ko, pakinggan mo, di ba naririnig mo yung piano? Sabi niya, oo, oo. Kuya ko yan. Kuya ko lang tumutugtog ng piano na yan. Ay kuya ko lang tumutugtog ng pyesa na yan. Yes, oo. ganyan niya ng pusi, no? Kasi siya lang talaga ang marunong mag-piano niyan.

21:46Tapos, ang tagal. Talagang ang tagal nung tugtog. Tapos, after ilang minutes or hours, siguro mga one hour, dumating na kami ng yaya ko. Yes. Tapos sabi nung yaya ko, oo, bakit ang aga mo umuwi? Di ba, mamaya ka pang ganyan-ganya, mga parang hindi ka, tsaka nasa si kuya mo, di ba sabay kayo kasi naka-service sila, so dapat sabay silang umuwi. Sabi niya, hindi, pinauwi kami ng maaga, ganyan-ganyan. sabi niya, eh, saan si kuya mo? Andyan na? Oo. Tapos sabi ni Ati Tess, doon sa yaya ko,

22:17sinasabi ko nga dito kay ano, nawala pa yung kuya niya. Siya pa lang yung dumarating na una. Sabi niya, hindi, nandyan nga talaga si kuya. Tapos, narinig ko rin, vividly yung tunog. Sabi ko, oo nga, andyan si kuya, kasi tinutubtog yung pyesa. So, ang ginawa ng yaya ko, syempre, nasa niya yung susi, so binuksan na niya yung pinto. So, akit kami. Pag-akit sa kwarto, walang tao, pero nakalabas yung piano namin, yung keyboard. Keyboard lang kasi siya na, every time na,

22:48pag tapos na mag-practice yung kuya ko, ipapasok niya sa bag, tapos ipapasok sa kabinet. Pag-akit namin, nakalabas yung piano, tapos, wala. Which is, very, ano tawag dito, hindi siya pwedeng mangyari, kasi ang kuya ko is very ok-ok. Oo. na every time na gagamit siya after niyang gamitin, masyado siya maingat sa gamit niya. Hindi nga kami pwedeng gumamit ang piano niya, siya lang ang pwedeng gumamit yung piano, yung keyboard niya. Pero pagdating niyo, may narinig pa kayo? Ikaw, ikaw, ikaw, wala.

23:19Nung pagdating namin meron, pero hindi ko masyadong marinig. Yes, yes, yes. Parang pahina na siya ng pahina. Oo. Pero alam mo, may tumutugtog na piano. Okay, okay. Pero yung ate ko, sabi niya, naririnig niya talaga yung pyesa ng kuya ko. Oo. Kasi siya lang ang tumutugtog. Pero nung dumating kami, may naririnig lang ako na piano, tugtog ng piano, pero hindi ko naman yung pyesa ng kuya ko. Oo. So yun. Pag akit namin, nakalabas na yung piano. So yung kwarto pa rin na yun, kung saan nangyayari yung mga bagay-bagay.

23:50Oo. So doon nakalagay yung, kasi dalawa yung kwarto namin, kwarto namin ang mama ko, tapos yung kabilang kwarto, is para sa kuya ko, tsaka sa ate ko, tsaka sa yaya ko. So tatlo silang magkakasama. Ang pinaka-weird pa, yung piano wala sa kwarto ng kuya ko. Nasa kwarto namin ang mama ko. So kung lalabas man yung piano, let's say naiwan man niya ng kuya ko, dapat sa kwarto nila, di ba? Yes, yes. Oo. Pero yung piano, nasa kwarto namin. Oo. So yun. Kaya hindi siya ganun kalakas.

24:20Kasi ang itsura ng, yung kwarto kasi ng kuya ko, at saka ng ate ko, is yun yung nasa bungad. So pag may magtutugtog ng piano, sa bunga, rinig na rinig mo sa baba. Kaya pala hindi siya ganun kalakas, kasi nasa kabilang kwarto, tumutugtog yung piano. Na, imagine mo ba yung parang, kung baga, nasa left side yung kwarto ng kuya ko, yung kwarto namin nasa right side. Oo. Eh yung daanan, dito sa left side. So kung may magpa-piano, maririnig yun. So kaya pala medyo mahina siya.

24:54Pero, maririnig mo pa rin siya, pero mahina. Kasi pala yung piano, nandun sa kwarto namin, which is nasa right side. Correct. So yun. Saka baka maliit. Yung buhay pindot, maliit yung daliri. O pwede rin. Hindi niya mapindot ng malakas. So pwede. Pwede din. Pero yun. Pero yun talaga yung ano namin na scary na, actually hindi siya scary. Parang, nakakapagtaka lang na, sino yun? Na, sa sobrang tagal na pinapractice ng kuya ko, nalaman na rin nila kung paano tugtugin yung pyesang yun.

25:24Matatalino din. Matatalino din yung mga makukulit. Kasi na, na ano nila eh, na-memorize na nila yung pyesa ng kuya ko. Oo nga. Oo nga. Nakikipractice. So yun, yun yung, yung mga pangyayari niyan, sa ano pa yan, nakatira pa kami sa Makati nun. Okay. Apartment lang yung sa Makati. Sa Makati to.

25:47Familiar ka sa lugar. Makati. basta doon lang siya malapit sa evangelista kung familiar ka. Tapos, ano pa ba? Maraming nangyayari doon sa, meron namang times na meron daw nakikita yung mga classmates ng ate ko. Kasi minsan kapag weekends, pumupunta yung mga barkada ng ate ko sa bahay. Tapos ano lang, mag, tambay lang, tambay. Ngayon, meron siyang, yung group of friends niya yun, may isang weekend,

26:17pumunta sila sa bahay. Tapos, maingay sila. Super ingay nila. Kasi madami sila. Tapos, kasi wala yung mama ko. Tapos, yung yaya ko lang yun nandoon. So, yung yaya ko, walang pakialam sa kanila. Basta, kumbaga, ang babantayin lang niya kasi ako eh. Kumbaga, hanggat nakikita niya ako, hanggat na, nandyan ako at nakaupo lang, wala siyang pakialam doon sa ate ko. Kumbaga, ako lang yung responsibility niya. So, dead ma, kahit maingay, kasi ano lang naman ginagawa nila, kumbaga, kwentuhan, ganyan, kantahan.

26:47Ngayon, habang nagkwekwentuhan sila, parang sigawan, yan, basta mga typical kulitan ng mga barakat, na maingay na maingay. Yung kaibigan ng ate ko, biglang sinabi niya sa ate ko, huwag kayo maingay. Nagagalit yung manong. Sabi nung ate ko, sinong manong? wala namang manong dito. Ayan o, nasa hagdan, ang sama ng tingin sa atin. Tapos, sabi nung ate ko, huwag kang ganyan, parang gano'n, parang gano'n yung, hindi ko na maaalala yung very,

27:19ano nila, kumbaga, hindi na verbatim yung, yung conversation nila. Pero parang gano'n yung context, nung pag-uusap nila. Sabi, hindi, andyan siya o, ay yan o, nakatingin sa atin.

27:31Maingay daw kasi tayo, ang sama ng tingin niya. Tapos, di, syempre, tumahimig na sila. Tapos, kunento, dumating yung kuya ko. Hindi, eto na, dumating na yung kuya ko. Tapos, kunento ng ate ko na, si Keme, hindi ko na pangalan ng kaibigan na ate ko. Kuya si Keme, sabi niya, meron daw mama dyan sa hagdan. Huwag daw ta, kasi aakit na yung kuya ko eh. Sabi niya yung ate, parang pinigilan niya yung kuya ko na huwag mo nang umakyat. Kasi, may mama daw doon sa stairs, nakaharang. Tapos,

28:02masama daw tingin sa kanila kasi maingay sila.

28:06yung kuya ko, ang kuya ko kasi is, hindi ma, mapapaniwa, hindi, believers na mga ganyan. Kung baga, laging may logical, laging may logical explanation ng mga bagay-gibagay sa kanya. Kung baga. So, sabi niya, ano pinagsasabi niyo, walang tao dyan. Sinasabi niyong ganyan-ganyan.