Steadcast
De Saarpodcast cover art
De Saarpodcast

210 - Geil of gek? Dronken of stoned? Dat zijn de kwesties en dilemma's

April 4, 20261h 11m · 14,327 words

Show notes

Gijsje was naar een reünie van de middelbare school en voelde zich tussen haar peers weer helemaal de puber van weleer. Jammer alleen van al die rimpels en die oude koppen daar in de aula – tongen was geen optie. Barbara was naar een businessweekend in Den Haag, waar stevig wijn geschonken werd. Ze is er even helemaal klaar mee, met die halve zolen van katers. Na een razendsnel escalerende situatie thuis vraag Femke zich af of ze getemd moet worden met De Pil. Maar dán heeft ze weer geen libido meer. Geil of gek – wat wil haar man liever? Barbara, Femke en Gijsje reeten het fenomeen verjaardag. Femke haat het, alleen al het onthouden van al die data vindt ze horror. Ook Barbara vraagt zich af: waarom houden we daar niet gewoon mee op? Alleen Gijsje kan een verjaardag nog wel waarderen. Maar alleen als die spontaan is, in een park met chips en bier. Dan schuift Tijs Huetink aan om over de leuke kant van drugs te komen praten. Hoe mdma rust in je hoofd kan geven. Hij schreef er een heel zinnig boek over, Het doet je wat . Een ander verhaal over drank en drugs. Adverteren? Wil je adverteren in deze podcast? Stuur dan een mailtje naar adverteren@bienmedia.nl . 📰 Abonnementen ✍🏽 Cursussen 🥰 Boost Je Relatie 📱 Instagram 💻 Facebook 🛜 Website Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Highlighted moments

ik was altijd bang dat mijn dode vader op die bank zou zitten. Ik denk, nou, dan gaan we in de nachtmerrie scenario. Nou, dat was totaal niet het geval.
Jump to 1:09:01 in the transcript

Transcript

0:00Meer dan de helft van Nederland vraagt meer van een deodorant dan die aankan. En dat merk je meestal precies op het verkeerde moment. Deoleen pakt het anders aan. Eén behandeling tot zeven dagen bescherming. Geen dagelijkse deostress. Nu met 60% korting bij de online drogist. De online drogist. Er is er maar één.

0:30Dat is waar Gab comes in. Gab offers safer phones and watches for kids with no social media, tailored to every age, offering the right tech at the right time, or tech in steps. From GPS-tracking-enabled watches for younger kids to phones with parent-enabled apps for teens, each device allows kids to more safely grow their independence. Visit gab.com slash getgab and use code getgab for an exclusive offer.

1:03That's g-a-b-b dot com forward slash getgab. Gab, tech in steps, independence for them, peace of mind for parents.

1:15Ja, dus hij moet kiezen. Wil hij je guil of wil hij je gek? Ja, dit is een hele goeie. Guil of gek.

1:27Dit gaan we vragen. Nou, dit is opgelost. Ja, zeg het maar, Rennie, hè. Wij zijn Barbara, Femke en Gijsje. In deze podcast bespreken we alles. Maar dan ook echt alles waar je als vrouw van vijftig tegenwoordig tegenaan loopt. Dus doe je beugel bij hamer uit en je rode oortjes in. Dit is de Saar-podcast. We zijn vijftig plus, maar nog lang niet dood. Ik was dus naar een enorme schoolreunie. Enorm leuk, chaotisch georganiseerd. Ja, hoeveel mensen waren er?

1:57Duizenden, echt. Echt? Echt? Het is een hele grote school. Wow. En het was zeg maar, vanaf het begin was iedereen er. Nou, ze hadden het zo ingedeeld dat eerst kwamen de oudjes. We moesten al om half twaalf, z'n middag al komen. Jij was de oudjes? Ik was wel een van de oudjes, ja. En het ging zo door en dan stroomden er steeds jongere mensen naar binnen. Dus zeg maar, s'avonds bij het dansfeest waren er voornamelijk eigenlijk nog maar hele jonge mensen. Ja, die vorig jaar van school zijn gegaan. Ja, dat was heel leuk om te zien trouwens. Heel erg gillen.

2:28Hé, jij ben... Weet je wel, heel leuk. Maar anders was dat bij ons toen wij binnenkwamen. Wat dan? Nou ja, je moest naar een lokaal toe van je jaar. Ik was 1988, had ik eindelijk samen gedaan. En ik kwam onderweg ook allemaal mensen tegen die zelfs in 1977 eindelijk samen gedaan. Een oude psychiater kwam ik tegen, die is uit 1956. Nou, alles moest zijn lokaaltje zoeken.

2:59Maar je herkende toch de hele tijd geen mensen. Dus de hele tijd dachten wij, met mijn oude peers zeg maar, van nee, daar horen wij niet bij. Dat zijn veel oudere mensen. Toen dachten we echt van iedereen, maar telkens bleken het of onze mensen te zijn of jonger nog. Het is zo confronterend. Oh, ik verschuilde me maar achter het feit dat dat uitverkocht was, want we gingen naar dezelfde vrouw. En ik heb nooit eindexamen gedaan, maar holy shit. Wat heftig.

3:30Nou, dat was dus echt wel heel erg. Maar goed, toen hadden we dan eenmaal ons dingetje gevonden, ons lokaaltje gevonden. En toen gingen we een klassefoto maken opnieuw. Was dan iedereen er ook? Nou, de helft in de helft zat toch verkeerd. Dat is zo chaos.

3:48Maar wat ik zo leuk vond, is dat mijn oude vrienden van toen, die gingen zich gewoon meteen zo gedragen zoals vroeger. Ten eerste hadden ze al niet betaald, ze hadden al geen kaart, ze waren gewoon door het raam naar binnen gekomen. Nee! Had ook gekund, Bar, je had gewoon door het raam naar binnen kunnen gaan. Oh, wat ontzettend, dit vind ik zo leuk. Ten tweede waren we allemaal, die had allemaal bandjes in kleurtjes, waren we allemaal aan het wisselen. Want dan konden één graden naar het buffet en dan konden andere tasse heren. Zo ga ik even zitten gewoon. Bij de klassefoto. En mijn vriend Bas, er stonden ook van die ballonnen op verzwaringen, van die heliumballonnen.

4:23Ja. Die pakt gewoon zo'n ballon en zaagt die ballon op. Ik ben zo'n tijd met je te praten. Nou ja, echt. Het was zo leuk. Wat smolt van liefde voor mijn oude klasgenoten. Dit snap ik zo. Ja. Wat ontzettend leuk dat je dan weer helemaal ziet wat voor modus operandi sommige mensen hebben. En ook hoe je dan in die groep weer in hetzelfde terechtkomt. Heerlijk. En ik ging gewoon steeds heel veel met jongens om. Dus ik vond dat weer zo lekker.

4:54Zo'n soort mannelijke energie omheind. Oh ja, ik snap dit helemaal. Ik kan je helemaal niet zetten. Dus ja. Dus het was een groot succes. Dan heb je nog getoond. Nee, doe maar maar. Dat is wel. Je voelt je wel heel populair, voelde ik me. Dat was wel heel grappig. Want je kent gewoon een heleboel mensen. En iedereen vindt het leuk om je te zien. En vice versa. Dus als je zo'n honderd mensen naar je toe kan lopen. Van nee, ik ga uit je. Wat leuk. Dan vond je je vanzelf. Maar dan was je ook populair. Ja, maar ik zag ook mensen die ik helemaal niet van school nie was.

5:24Geen idee dat we allemaal op deze school zaten. Oh ja. Dus ook, nou ja, Liddy en Martijn Roos, die vriend van jou. Nou, alle heleboel mensen waarvan je geen idee had. Had je niet de hele tijd, oh god, ik herken hem niet. Ik herken die niet. Nee. Oké. Ik had wel een hele dodelijke opmerking gehoord. Oh. Een man zei tegen een andere man. Hé, had ik niet les van jou? Toen zei die andere. Nee man, ik zat gewoon bij jou. De klas. Nee. Oh, je kunt inschatten. Dat je echt denkt dat je jonger eruit ziet.

5:55Oh, maar goed. Nee, maar ik herkende eigenlijk wie erin wil. Dat is echt helemaal geen punt. Oh, wat goed. Maar ook met namen en zo. Nou, niet allemaal met namen. Maar ja, de meeste mensen hadden ook zo'n naambordje opgedaan. Dat had ik niet gedaan, want ik dacht van, er komen er echt mensen op je af die je niet meer herkent. Als je niet zo'n naambordje op hebt, dan heb je nog een beetje zelf in de hand of zo. Ja. Oh, wauw. Nou, het was gewoon superleuk. Ja, gewoon lekker dronken worden. Maar en wat doe je dan op zo'n dag? Oh, lekker dronken worden. Nou, biertjes uit plastic begertjes met irritante muntjes kopen de hele dag.

6:31Het was de hele dag. Ik heb het gehad van mijn oude filosofieleraar. Die was er nog. Die gaf les. Nee, die geeft al geen les meer. Maar die was speciaal overgerukt op les te geven. Dat was heel tof. Wat leuk. Ja. En mijn vriendin die naast me zat, ging ik nog een hele slimme opmerking maken. Weet je wel. Ik denk nog dagelijks aan Spinoza. Aan Heidegger.

6:54Aan Spinoza. Weet je, de braafste meisjes van de klant.

6:59Maar je vroeg er ook al aan ergere. Nee, dat was ik zelf. Dat was ik zelf. Oh ja, echt? Ja, ik was echt zo'n filosofie nerd. Ik was heel erg. Oh, echt? Ja, ik was schetsen nog met Fakobes. Ja. Wat? Nee. Wat? Oh. Wauw, ik dacht dat dat wij wel vriendinnen konden zijn. Maar nee. Nee. Nee. Ik had het alleen maar over goede tijd en slechte tijd. God jee, wat heerlijk. Ja. Dan ben je wel even teruggeworpen naar je jeugd. Ja, en ik was totaal over prikkels.

7:30Ik bedoel, het duurde van elf tot elf uiteindelijk. Ik lag echt trillen in mijn bed daarna van de prikkels. Oh, dat kan ik voorstellen. Het was wel leuk. Wat heb jij gedaan, Barry? Heb je ook zo'n... Ik heb veel te wild weekend gehad. Oh, ik heb er helemaal niet goed van. Het begon met donderdag uit eten. Nou, vrijdag dit. Vrijdag waren we het huis uit omdat onze oudste zoon een feestje gaf. Goed ja, ik zag dat jullie uit huis moeten. Kwamen allemaal twintigjarige jongensland? Ja, ook meiden. Met z'n tiener waren ze.

8:01Het was helemaal niet een groot feest of zo. En er waren allemaal mensen. Ja, je moet in de buurt blijven. Misschien gaan ze wel komen. Zij dacht ik, ja, ze zijn twintig. Nou, dan moeten ze zelf maar één, één, twee beeld. Ja, toch? Twintig jaar. Nou, dan houdt het wel op. Ja. En ik... En daarna had ik nog... Ik zit in het scène beraad. Dat zijn dertig of veertig media vrouwen... die twee keer per jaar bij elkaar komen... in Krant Hotel Huis Terduin. Krant Hotel. Ja, en dat wordt ook een beetje gesponsord door het hotel. Dus dat is allemaal niet heel duur. En het is heel gezellig. En heel veel drank altijd.

8:31En wat na het eten. Eerst is er een borrel. En dan is er eten. En dan is er nog een borrel. Hij heeft eigenlijk ook een soort van borrel eerst. Want het duurt heel lang voordat het eten komt meestal en zo. En dan gewoon gezellig, gezellig. En dan moeten we nog naar de bar. En moet altijd nog even naar de bar gaan. Want dan in dat hotelhuis... daar heb je allemaal zalen, van die feestzalen. En die zijn allemaal zo'n 100 uur of 11... Sommige zijn al afgelopen. En dan stromen al die mensen ook naar de bar. Het is gewoon een heel grappig moment altijd. Want dan gaan de bar een hele dure gin en tonic...

9:02zo'n rondje van 100 euro trekken. Oh my god. Maar is iedereen dan helemaal lam aan het eind? Heel veel wel, ja. Maar er zijn ook een paar heel gedisciplineerde zitten ertussen. Dat zijn vooral de tv-presentatrices. Ze noemen geen namen. Oh, echt? Die hebben discipline. Die gaan nooit mee naar de bar. En als ze meegaan naar de bar, dan drinken ze water. Of ze hebben op de hele avond twee biertjes getronken. Ja, want die moeten nog op camera. Die moeten de volgende dag nog op camera. Maar die zijn heel gedisciplineerd. Maar de rest is echt grappig. Heel losgeslagen. Wat een verschil te zien. Ja, echt.

9:32Er zijn heel veel Haagse verslaggeefsters en zo.

9:36Ontzettend leuk, ontzettend leuk.

9:39Maar goed, dat was gewoon heel veel. Daar heb ik de rest van de week een beetje voorbij moeten komen. En ook weer dat paar dagen achter elkaar drinken. Dat is gewoon echt... Het is killing, jongens. Niet alleen voor mij. Maar ik voelde me helemaal zo op maandag bijna een beetje trillerig. En ook het gevoel dat de dingen niet echt zijn of zo. Dat je er niet bij kan. Ja, herkenning kan een beetje. Ja, een beetje raar. Disso non, hoe heet dat? Heel, heel... Dissociatief. Heb ik altijd wel als ik een kater heb.

10:10Dat is een deel van kater. Beetje anxiety wel. Ja. Dus ik denk, ja weet je, ik vond het leven toch eigenlijk leuker toen ik niet tronk. Maar het is zo gezellig om af en toe wel te drinken. Maar dan drie achter elkaar avonden is gewoon pittend. Eigenlijk, ik vind dat echt heel knap dat je het überhaupt kan. Ik heb gewoon met één avond heel hard drinken, doe ik al vier dagen over. Dus drie achter elkaar, ik denk dat ik niet zou overleven. Ja, het is gewoon wel een kwestie van doorgaan. Ja, ik kan het ook. Ja, gewoon doorgaan is ook wel makkelijk eigenlijk.

10:42Maar ik voel wel van, oh jezus, ik zit in een soort spiraal naar beneden. En I don't like it. Je bent wel weer iets mee aan het drinken, volgens mij. Ja. Ja, dat gaat dan toch gelijk. Dat vind ik helemaal niet fijn. Want je was zo gedisciplineerd, Rob. Ja. Maar er is dan toch weer iets wat je... Ja, heb je dan iets losgelaten? Is het dan of lek je er niet op? Moet je er juist heel erg op letten? Wat is dat? Ja, ik moet er juist heel erg op letten. Ja, ja. Maar ik heb ook gewoon een heleboel dingen die ik gewoon een jaar echt niet meer gepland had. Of zo. Dan ging ik dat nu weer plannen. Oh, leuk, maar toch dat restaurant moet ik echt een keer proberen.

11:13Jij? Ja. En dan kun je niet zonder drank. En ik kan heus wel eens een keer naar een restaurant zonder drank. Maar het is ook heel vreugdevol eigenlijk. Oh, leuk, dat kan weer. Oh, kijk. En oh, nieuwe wijnweekend. Daar kan ik naartoe. Dan kan ik een fles wijn gaan halen. En die kan ik dan met iemand gaan leeg drinken. En heel feestelijk is het ook. Maar het zit hem toch ook echt heel erg in. Want ik met eten ben jij met drank, zeg maar. Ik was dit weekend in Leuven met Reinier. En wij zijn allebei zo geen drinkers. Dat wij dus in een restaurant. We hadden echt allemaal leuke restaurants uitgezocht.

11:44En dat ik dan met Reinier zou ik nooit een fles bestelen. Wij doen allebei twee glazen. En dan nog een koffielikeurtje, zeg maar. En avond twee denk ik dan al. Nou, ik neem nu één glas wijn. Want ik heb gisteren ook al drie alcoholische consumpties. Weet je dus. Want ik vind het. Maar ik moet wel een toetje. Of twee. Weet je. En dan heb ik ook al. En ik heb ontbeten met carrot cake. En pecan pie. En zo, weet je. Dat doe jij niet. Dit is wat Barbara beschrijft. Dat is ook precies het einde van een dieet. Weet je wel. Dan laat je het los. Had het vorige week ook al van de spank. Hetzelfde als geld.

12:15Op een budgetleven. Je laat het los. En je gaat gewoon weer. Je kan het altijd maar heel even. Ik kan het niet altijd volhouden. Stom hè? Ja. Ja. Nee, maar ik voel me er ook helemaal echt niet prettig bij. Dus ja. Moet weer aan de slag. Moet weer aan de slag. Nou, het is wel grappig wat jij zegt nu. Ik heb een beetje hetzelfde gevoel wat jij hebt met die, weet je, dat anxiety. Dat heb ik nu. Ik zei het vanochtend al tegen Gijsje. Dat ik ben nu een aantal maanden van de pil af. En ik ga nu qua hormonen weer down the drain. En dat heb je eerst niet zo door.

12:46Zeg maar. Totdat ik dus merk dat ik thuis weer heel erg opvliegend ben. En zo. Dat hij dan ook tegen mezelf. Je maakt overal paniek over. En ik denk. Nou, dat gaat heel erg mee. Weet je zo. Dus gisteren ochtend heb ik ook een ruzie met hem gemaakt. Terwijl we gewoon net lagen lekker in een hotelbed. En hij vroeg mij iets. En ik was zo opvliegend. Dat ik dacht. En die avond ervoor waren we naar de film geweest. En toen heb ik na die film heb ik nog twee uur. Dat ik de hele tijd moest huilen om de film. Dat je denkt. Echt?

13:16Ja. Dat is niet echt normaal. En de volgende dag. Ik heb er de hele nacht over gedroomd. En ik kan er nu nog over. Dat je denkt. Dit is niet echt. Ik vond dat die film dan best wel over Max ging. Maar het ging over een jongen met chill te laten redden. Oh, die. I swear.

13:31Jullie hebben allebei gekeken? Nee. Nog niet. Oké. Nou, een prachtige film. Maar ik bedoel. Ik vond dus dat het helemaal Max was. Terwijl het heeft wel iets met Max te maken. Maar ook heel erg niet. Want die eerste tijd. Het is toch heel wat anders dan? Want ik denk. Ja, ik ben toch heel erg aan het denken.

13:48Huilen, huilen. Denk je dan denk ik. Het wordt een beetje disproportioneel. Weet je. Een beetje. Gisteren ging ik een vriendin appen. Waarvan ik ineens dacht van. Waarom hebben wij zo weinig contact? Dus ik ga dit even benoemen. Dus ik ging hem hele lange app sturen. Zeg maar. Toen kreeg ik eerst twee uur lang geen reactie. Ik zag dat ze het gezien had. Maar geen reactie. Dus ik naar beneden. Zei ik tegen haar niet. En dan ziet ze het. Maar dan kan je me toch even bellen? Bel mij dan even. Toen zei hij. Nou, misschien is het met iets anders. Ik zei. Nee, dit is echt een acute sms die ik nu stuur. App.

14:19En toen ging ze mijn antwoord. Toen zag ik dat ze heel lang over het antwoord deed. En toen had ik dus echt het idee van. Oké. Nou, de vriendschap wordt nu uitgemaakt. Die wordt verlaat. Weet je. Toen zei hij. Jij moet weer iets met die pillen doen. Want die gaan niet goed. Echt waar. Ik denk echt die hormonen. Het is. Oh, ik haat hormonen. Maar het is toch echt te erg. Dat we gewoon niet onszelf mogen zijn. Dat we onszelf steeds moeten dempen. Met allerlei pillen en dingen. Nou, dat was wel mooi. Want eerst zei hij van. Ja, doe maar gewoon even rustig. Toen zei ik.

14:49Dit is echt heel klote. Dat jij dit als man nu tegen mij zegt. Toen zei hij. Ja, nee. Dat weet ik wel. En ik zei ook. Je mag ook niet zeggen dat ik weer aan de pillen moet. Want dat is toch niet wat het. Dit is niet. Dit is hoe ik ben.

15:03Precies. En jij wil mij nu chemisch veranderen. Chemisch emotioneel kastreren. Ik bedoel. Nu denk ik echt. Wie ben je? Ik bedoel. Of chemisch gekastreerd. Of helemaal door die hormoonschommelingen naar de kloten. Ik weet het niet meer. Wat moet ik doen? Wat moet ik doen? Nou, ik weet niet. Jij hebt je libido nogal een hoog vaandel. Dat is toch elke keer je. Nou, nu is mijn libido weer goed. Ja. Maar wat heb je dus liever? Libido of voeden? Nou, liever geen libido. Maar ik bedoel, ik heb ook nog een man.

15:33Ja. Ja, dus hij moet kiezen. Wil hij je guil of wil hij je gek? Ja, dit is een hele goeie. Guil of gek.

15:44Dit gaan we vragen. Nou, dit is opgelost. Ja, zeg het maar. Rennie, hè? Dit gaan we vragen. Nou, hartstikke mooi. We moeten nog iets reden, dus we gaan door. Ik moet ook nog even iets vertellen. Oké, vertel je het nog even. Ik merkte dit weekend in ene dat ik er dus... Nou, mijn zoon, oudste zoon is twintig geworden. En natuurlijk zijn vriendin woont ook bij ons in. En voor het eerst dacht ik, ook een heel keer een beetje met Thomas uitgesproken. Het wordt tijd dat jij vertrekt. Wow. Ja, ik voel het opeens. Dat was ook nog iets waar ik het met een gijsje even over had.

16:16En toen ging ik dat bespreken met een vriendin van mij bij die mediavrouwen. En die zei van, ja, ja, toen ze twintig waren, heb ik haar gezegd van, het wordt tijd dat je vertrekt. En dan zeiden ze, ja, ja, maar wooncrisis. En dan zei ze, ja, dat is niet mijn probleem, had ze gezegd. Tegen de kinderen. En dat had ik zo grappig.

16:38Dus dat wil ik nog even als tip geven. Eigenlijk heb ze ook heel erg gelagen. Ja, dat is niet mijn probleem. Tegen je kinderen zeggen. En ze zeiden, nou, binnen drie maanden waren ze weg, hoor. Ja, en de oudste in een piepkleinkamertje, waar net een tweepersoonsbed kon. Je hebt de hele studie afgemaakt. Je moet kiezen of een eenpersoonsbed en een klein bureautje, of een tweepersoonsbed. Nou, er werd een tweepersoonsbed, een jaar lang een studie afgemaakt, zittend op het bed. Ja, nou. Met een laptopje. Doe ik ook. Niet mijn probleem. Oh, wat prachtig.

17:09Ja, ja, dus je kan dit gewoon zeggen en dan gebeurt er toch wel wat. Ja, dat zou je kunnen doen. Ja, dus het zijn de allereerste tekentjes. Dus iedereen die dit nu hoort, jongens, even rustig, rustig, rustig. Neem maar alle tijd, neem maar alle tijd. Maar ze hebben gezegd, hij heeft gezegd, dat hij dus na, aan het begin van volgend schooljaar, dus in 27, dat hij dan wegveelt. Maar ik voel nu, nee, nee. Maar ook voor hem, ik voel ook bij hem, dat is te lang. Hij moet eerder weg. Wauw, ik vind het wel wat. Ik weet gewoon dat hij voren. Hij rechter weg, weg, hè? Dus niet hier onder in het huisje verbouwen, eruit.

17:42Ja, gewoon naar oost, naar west. Nieuw oost, nieuw west. Eindje weg ook. Eindje weg ook. In de Bijlmer. Ik hoorde dat ze daar nog komen eten. Ja.

17:53Wauw. Ja, ik voel hem gewoon heel erg. Het is eigenlijk heel leuk. Het is heel vrolijk eigenlijk. Ik vind het ongelooflijk dat dit nu zo ver is. Maar ik vond 20 ook, dat ik dit nu zag staan. Weet je, tot 19 zit je toch nog in die tientallen. Ja. Maar 20 is zo'n voldaan katen. Hoe ga je het aankaten? Hoe ga je het aankaten? Oh, ik heb wel een beetje met hem over gepraat.

18:15Ik ben er best wel een flap uit. Dus je hebt het ook niet echt binnengehouden. Nee, hij heeft als plan, eerst wil ik 5000 euro gespaard hebben. Dus toen zei ik tegen hem, maar hoezo, waarom dan? Ja, nou, voor de zekerheid. Wij zijn er ook voor de zekerheid. Ik vind het wel een mooi idee van je, maar... Maar liever eerder weg. Ja, dat doet het nog jaren voordat hij die 5000 gespaard heeft. Dus je hebt hem gewoon al 5000 gegeven. Ik wou net zeggen, hier heb je 5000. 5000 verhuispleming. Ik zei, je moet gewoon een sommetje maken van hoeveel geld krijgen als je uit huis gaat.

18:46En je moet met je ouders in gesprek. Papa, mama, hoeveel geld gaan jullie mij geven als ik het huis uit ga? Nou, je zit nu tegenover je mama. Die kan dat even googlen. Wat zegt het niet, bud? Nou, dat zegt tussen de 250 en de 400 euro. Nou, reken maar uit. Toen had hij uitgekend als hij dan samen met zijn vriendin zou gaan wonen. En ze zouden dan 1000 euro woonlasten hebben. Is erg optimistisch natuurlijk. Maar goed, dan zouden ze 400 euro per maand over hebben na eten. Wauw, dit vind ik ongelooflijk ook. Dat het dan, ja, 1000 lukt het waarschijnlijk al niet voor. Maar jeetje, 1000 vind ik echt al veel geld. Ja, ja.

19:18Wauw, ik vind het wel een end of an error. Een beginning of an era. Maar het is wel, het is een beetje spannend. Want zijn vriendin is natuurlijk een jaar jonger. Die woont deels bij ons in. En die is er nog niet aan toe, merkte ik. Oh, waar merk je dat aan? Ja, want die begon ook helemaal van, oh nee, die moet hier sparen. Ik zeg, nou ja, jij moet ook dit gesprek met je ouder. Maar ja, dus het is, we hebben totaal geen haat. Ja, precies, het gaat nog wel even overheen. Maar het eerste gesprek is er geweest. Het eerste zaadje is gepland. Precies. En ik moet eigenlijk ook met haar ouders even binnenkort een keer over praten.

19:48Van, hoe zijn jullie daar eigenlijk in en zo. Dat vind ik dus wel heel erg curling. Als jij nu met die ouders gaat praten. Ja, snap ik. Oh, maar ik snap het helemaal. Ik zou dit ook doen. Nou ja, kijk, maar ik kan niet één op één met mijn zoon dit gesprek hebben. Omdat het altijd met haar is. Met z'n tweetjes is. Ja, maar dat is te goed en dan heeft zij ook een gesprek met z'n tweetjes, met die ouders. Maar daar heb jij toch wel nog... Oh oké, we kunnen ook tegen ze zeggen, praten jullie ook even. Ja, ja, ja, dat is misschien beter. Dat is misschien beter. Nou, goed advies, geit je. Nou nee, ik vind het gewoon dat je denkt van ja, zij moeten zelfstandig zijn.

20:22Ja, oké. Je hebt geleid. Los. Los. Oké, doen we het zo. Oké, doen we het zo. Nou, dat is een goeie. Vind ik mooi. Zullen we dan nu gaan reten? Laten we gaan reten. Moeten we nog heel even tussenuit? Hallo lieve luisteraars. Hartstikke leuk dat je luistert. Blijf dat alsjeblieft doen. Maar je kan ons helpen. Je kan ons helpen en het kost helemaal niks, net als deze podcast, door in Spotify op volgen te klikken.

20:53Of in je Apple, je kan het ook in je andere favoriete podcast app natuurlijk zijn. Klik op volgen, klik op belletje, laat een comment achter. Laat merken, door wat te klikken op je telefoon, onder onze podcast, dat je het leuk vindt. En dan krijgen wij meer interactie, worden we zichtbaar. Dan krijgen we meer luisteraars. En vind je het nou echt, echt, echt heel leuk, dan moet je natuurlijk even een abonnementje nemen op Saar Magazine. Kijk op saarmagazine.nl slash abonnement. Oké jongens, we gaan verjaardag reten.

21:32Want deze week was ik weer een verjaardag vergeten. En ik was daar zo chagrijnig over. Niet alleen omdat ik hem vergeten was, maar wel dat ik dan weer zo'n appje moest sturen. Zo van, oh je was jarig, sorry, 47 alweer, bla bla bla. En dat ik dan toch een beetje zenuwachtig ben dat iemand dan heel chagrijnig is. Omdat ik zijn verjaardag vergeten ben. Want dat gebeurt nog steeds. Ja, en dat was allemaal prima. Want ik had heel erg mijn best gedaan op een heel leuk appje. En gezegd, we gaan binnenkort uit eten. Dat was allemaal prima.

22:02Maar ineens was ik zo zat met verjaardagdata onthouden, verjaardagen geven. Want stress, na verjaardag gaan, gemeenschappelijke cadeaus. Gewoon verjaardag. Het is zo'n onzin ding. Toch? Ik bedoel, geef een keer een feestje, maar elk jaar een verjaardag. Ja, je hebt ook van die mensen die het ook elk jaar uitgebreid vieren. Oh, echt? 2 juli, nou, Joep is jarig. Moeten we weer met z'n allen heen, weet je? Ja, man, hou som. En dan zet je keurig die verjaardag in je agenda.

22:32Maar dan gaat hij het op een andere dag vieren. Precies. En dan kan je weer niet. Nee, want je hebt al gewoon die twee dagen een beetje. En dan gaat hij het weekend daarna. En jij dacht, nou, het weekend kan wel weer. Want ik heb twee en drie vrijgehouden. Nou, ik doe het weekend daarna. Nou, heb je het weer niet goed gedaan. En hoe vaak moet je dat wel niet doen? Voor hoeveel mensen? Nou, echt. Ik wil het afschaffen. Jij, Gijsje? Mijn eigen verjaardag wil het afschaffen, dat sowieso. Maar ik vind het echt een beetje leuk, ouderwets. Verjaardag vind ik niet leuk, ouderwets, in de zin van taarten.

23:02In kring, maar leuk, ouderwets, in de zin van heel veel goedkope wijn en chips. Of, Barbara had een heel leuk verjaardagsfeestje een paar jaar geleden. Het was gewoon spontaan. Gewoon dat je tien minuten van tevoren zegt, nou, ik ga toch even komen met z'n allen. Het was toevallig heel lekker weer. Ja, toen had ze de cocktailbakfiets geregeld. Nou, hoe leuk gewoon. Ja, dat was heel leuk. Maar dat doen echt maar heel weinig mensen. Want het is dus heel vaak inderdaad dat je dan twee weken van tevoren of al een maand van tevoren, weet ik wat, dat vind ik echt.

23:33Maar spontaan mensen die ineens het bedenken, dat is eigenlijk het enige leuke. En dat je dan ook denkt, oh, ik kan nu wel, weet je. Maar, oh, dat plannen en zelfregelen. Zelfregelen vind ik vreselijk. Ik bedoel, ik sluit me ook altijd heel laf aan bij een gemeenschappelijk cadeau. Oh ja, precies dat ook. Ik ben heel lastig om iets te verzinnen. Ik weet ook nooit hoeveel ik moest uitgeven. Oh, dat ook. Ik ben zo slecht in cadeaus. Ik had het zo slecht. Ja, ik ook eigenlijk. Voor mijn dierbaren doe ik het wel goed, geloof ik.

24:04Maar voor de rest? Nee, ik ook niet. Alleen voor Thomas kan ik het soms. Soms, voor mijn kinderen, soms maar verder. Het is ook zo'n construct. Het is gewoon echt of zo, zo verjaardig. Het is eigenlijk meer het feestje van je ouders, omdat je moeder zo veel moeder is. En ik vind het ook wel echt, voor mijn ouders vind ik het altijd wel een moment. Want dan denk ik, ja, dat is de dag dat jullie leven veranderde. Dus die wil ik ook nog wel bellen.

24:31Maar voor de rest, het is ook zo eigenlijk. Ik vraag me altijd af, wie zit er nou echt op te wachten? Want het is echt zo van, oh ja, die is jarig. Nou, ik heb echt geen zin meer, ik ga maar. Weet je, ik bedoel, toen ik heel veel jonger was en nog niet zoveel verjaardag had gehad. En elke verjaardag ook een drank bagger na was, vond ik het nog wel leuk. Maar nu zijn er ook best wel veel beetje saaie verjaardag tussendoor. Zo van, nou, ik maak niet altijd laat hoor, want morgen wil je aan het hokjeveld staan. Ik denk, ja, gadverdomme, echt, laat maar. Weet je, als we niet gaan zuipen, als we echt alleen maar een taartje doen en één glaasje wijn en dan weer naar huis, dan vind ik er echt, echt, echt helemaal niks aan.

25:08Nee, dat vind ik helemaal met je eens. Dus verjaardag zijn alleen leuk als er gesopen wordt. Ja, dat staat een beetje uit de hand loopt, als mensen gaan tongen en zo. Tongen, een soort van krakersfeertje in je oude pand. Kom, we gaan door, net zoals bij jou, Reggie, we gaan door het raam hier, weet je, dat het spannend wordt gewoon. Maar niet zo van, nou, lekker, ik doe nog even de worst snijden, pak jij de augurken? Nee, nee, nee, nee. Nee, weet je wat, ik weet niet, Sidney Hoekmer, onze columnist, die geeft altijd hele leuke verjaardagsfeesten.

25:39Waar ik maar één keer uitgenod, nee, ik ben niet eens uitgenodig, ik heb gewoon een deur gecrasht. Gewoon een deur gecrasht. In die ene wocht vroeg? Nee, gewoon bij haar thuis, dat is superleuk, maar waarom is het zo leuk? Het wordt roddel de roddel over Sidney Hoekmer. Sidney is niet zo van het decor, die doet gewoon, dat ligt er niet eens aan. Die flikkert gewoon een paar zakken chips op de tafel en hij vindt, dan zoek het maar uit. Dat vind ik eigenlijk best wel fijn. Dat wordt dan dus heel leuk. Maar dat, precies, want dan ben je dus ook niet zo bezig met, moet wel gezellig zijn.

26:11En, oh, ik heb wel de juiste wijn. Oh, zal ik nog even een gin en cocktail, gin en tonen. Eigen drank mee, je flikkert een paar zakken chips op de tafel en je bent gewoon klaar. Ja, één krat bier en de rest gaan ze zelf maar halen. Ik hoef geen cadeau, neem je eigen drank maar mee. Dit is ook wel een goeie eigenlijk. Of, ik had ook een keer een heel leuk feestje waar de eigenaar, of de eigenaar, de verjaardag, het feestbeest. Die gaf een rumfeestje en iedereen moest een goede fles rum meenemen. Maar dat is heel lekker hoor, dat is echt een hele dure rum. Oh, heel leuk.

26:41En dus was het een soort van, nou, salsa sfeertje. Een hele goede rum. Dit is een super goed idee. Nou, dit vind ik een super goed idee. Want je weet al dat het een baggernaal wordt. Dus de mensen die alleen taart en één kavaatje en dan naar huis, die blijven weg. En alleen de leuke mensen komen. Wat een goed idee, ik ga dit een volgende feestje doen. Dit is te leuk. Themaatje. Ik heb ook wel eens een wodka grapefruit juice feestje gegeven. Nou, dat was niet leuk hoor.

27:12Dat is toch heel leuk? Dat is wel te zuur. Kots uit het raam. Het was wel heel leuk, maar heel even maar. Daarnaast iedereen daarna. Ja, dat is ook wel waar. Je bent zo snel van de kaart. Ik woon op vier hoog flessen uit het raam op auto's.

27:30Iedereen was helemaal wild. Precies. Er was een gin tonic party gehad waarbij mensen echt uit het raam gingen kotten. En de politie kwam. En toen was ik geloof ik al 35 of zo. Dus toen was dat een beetje genant. Dat hoort dan niet echt. Maar goed, prima. Maar het is gewoon heel fijn. Als je met sterke dranken een soort mix aangelegenheid gaat doen, dan weet je dat het gewoon leuk wordt. Ja, dat is heel treurig. Het gaat straks over drugs hebben. En ook dat Van Gogh de ergste druk is. En nu zijn we nu alweer lekker verheerlijken van alcohol.

28:02Ja, gin, tonic en rum aan het verheerlijken. Dan moet je nog wat reizen. Geniet maar, drink met je maten. Ja, dat. Nou ja, ik hou gewoon echt wel van een leuk uit de hand gelopen feestje. Maar bij verjaardag denk ik toch aan een soort van burgerlijke. En ook veel kinderverjaardagen moet ik nog naartoe. Want ik ken nog veel mensen met kinderen. En die vind ik ook niet leuk. Sorry, sorry lieve mensen. Ik vind het gewoon echt niet leuk. Een kinderverjaardag vind ik gewoon niet leuk. Dus ik zeg een drie of zo. Nou, ik ben iets minder streng.

28:33Het is vijf en een half verjaardagen. Omdat ik vind het weer zo'n of-of ding. Ik vind het ook weer zo van die leuke spontane feestje vind ik echt een tien. Ja. En dan die... Ondanks het feit dat het een verjaardag is. En die gedwongen verjaardagen zeg ik gewoon standaard af. Altijd eigenlijk. Oh, je gaat gewoon niet. Ja, maar dan voel ik toch teveel verplichting. Ik voel me enorm schuldig. Hetzelfde met appjes. Dan zit ik de hele dag aan zo iemand te denken. Oh, die is jarig. Moet appen. Die is jarig. Moet appen. Dan vergeet ik het gewoon. De volgende keer. Gaandeweg de dag.

29:03Nee, dan heb ik wel de hele dag aan zo iemand gedacht. Nou, dat is gewoon een één. Ja, een verjaardag onthouden van iemand anders geef ik ook een één. Oh, dat is ook zo. Nou, we hebben het nu even gereed, maar ik wil toch nog heel even over door. Want data, hieruit volgend, zeg maar belangrijke data voor andere mensen. Dus dan heb je ook, nu krijg je ook sterfdagen van ouders en zo. En weet je, en je hebt nog mensen die hebben dan een kind ooit verloren en zo. En ik merk, ik kan het allemaal niet bijhouden.

29:34Ik voel me constant schuldig hierover. Ja, die hebben hier echt hele agendas en schema's voor. Ja, kalenders. Ja, op de wc. Maar echt helemaal, dus met schema's en dingen. En je hebt ook mensen die doen allerlei digitale notificaties aan. Want als mijn moeder sterfdag is, krijg je ze gewoon nog steeds van twintig, dertig mensen en zo'n hartje geappt. Wauw. En dan denk ik, heb je dit nou werkelijk tot infinity in je digitale agenda gezet? Ja, dat hebben mensen dus. Ja, als ik wist hoe het moest, dan deed ik het zelf.

30:06Ik heb wel met mijn vrienden afgesproken verjaardagen van je kinderen, dat doe ik gewoon niet aan. Althans, ik onthoud ze, ik ga ze niet ophouden. Je krijgt van mij geen appje. Precies, dat heb ik dus ook. Ik verwacht van jullie ook geen appje. Nee, maar ik heb dus wel een paar vriendinnen die dat dus wel doen. En elk jaar denk ik dan weer, kut! Weet je, vind ik het niet eens leuk als ik dan bij Max een appje krijg. Want dan denk ik, kut, ze hebben ook drie kinderen. Oh, wanneer was dat dan? Je kan het ook niet meer gaan vragen, want ze zijn inmiddels 17, 15 en 14. Het is wel best wel leuk om gewoon onder iemands raam bij Barbara te gaan staan met een doedelzak of zo.

30:40In plaats van een appje. Een doedelzak. Nou, dit is best verzocht. Lach het, hoor. Nee, maar überhaupt, zeg maar, gewoon bij al die vrienden die al die data hebben, gewoon één week of één maand, gewoon ze allemaal met een doedelzak. Dan zeg je van, dit is voor de komende tien jaar, alle data die je hebt. Ik hou van je, ik rouw met je mee, gefeliciteerd, hier is je doedelzak. Nee, serieus, dat kan ik veel beter bijhouden.

31:11Ja, nou jongens. Oké, dat was hem. Dus we gaan naar de gast. We gaan naar de gast. Ik ga er even uit. We krijgen zo'n gast, hij heet Thijs, en hij heeft een boek geschreven, Het Doet Je Wat. En dat gaat over, nou, zijn verleden met drugs. Hij heeft een alcoholistische vader, had hij. En later komt hij erachter dat hij zelf bepaalde drugs best wel heel lekker vindt. Terwijl hij het heel erg veroordeelde natuurlijk van zijn vader, die hem best een lastige jeugd heeft gegeven.

31:46En hij komt hier over praten, en ook over hoe het allemaal geregeld is in ons land rondom drugs. En ja, ik vond het een enorme eye-opener. Dus ik ben heel benieuwd. Interessant. Tot zo!

32:08Ja, lieve luisteraar, wij hebben ook een tijdschrift, dat weten jullie wel, denk ik. En je bent natuurlijk hartstikke welkom om te luisteren, ook zonder abonnement. Maar je moet wel even weten dat we Saar ooit begonnen zijn als echt als een beweging. Er was niks wat die hele leuke nieuwe 50-plus vrouw van nu liet zien. Er was niks wat jullie liet zien, wat jullie een podium gaf, een platform, een gezicht. En wij zijn echt gaan pionieren om dat in de markt te zetten. En ook we proberen de weg te bereiden voor de vrouwen die achter ons aankomen, zodat de perceptie van de 50-plus vrouw echt een beetje gaat veranderen.

32:43Want we zijn veel leuker en vlotter en jonger dan iedereen denkt. En Saar probeert dat te bewerkstelligen met een gratis podcast, gratis nieuwsbrief en het betaalde magazine. Dus heb je nog geen abonnement en wil je er echt geen, nou dan doe je het niet, dan blijf je lekker luisteren. Maar kijk eens even naar saarmagazine.nl en neem eens een abonnement, je steunt ons ermee. En het is gewoon hartstikke leuk blad om te lezen. Dankjewel.

33:17Thijs doet zijn blikje open. Ja, Thijs doet zijn blikje open. We hebben je net al geïntroduceerd, voor de pauze. Oh, lekker. Ja, nou ik zei nog niet je achternaam, want ik dacht, oh wat is achternaam? Thijs Huting, is het Huting? Kijk, kijk, dit is een goed voorwerk gedaan. En leuk dat we nu ook je boek zien, want ik heb hem in pdf geleverd. Het doet je wat, een ander verhaal over drugs. Is die net uit? Ja, we hebben hem afgelopen vrijdag officieel gelanceerd op de thuishaven. Oh leuk, wat een feestje. Nou ja, het was heel feestelijk. Een drugsfeestje. Ja tuurlijk, iedereen helemaal strak aan de pilletje.

33:51Dat viel mee, maar onder leiding van host Eus hadden wij de lancering van het boek op de thuishaven. Maar thuishaven was natuurlijk niet toevallig. Want je hebt het boek stukjes van gelezen, helemaal gelezen misschien. Helemaal gelezen. Dan begreep je, ja dat past helemaal. Dus dat was fantastisch. Ik moet zeggen, zaterdag was ik helemaal beduust van hoe het ging. Ah, wat leuk. Een paar honderd man. Echt? Met Dimitri, de godvader van de hout en de techno, achter de draaitafel. Ach, wat leuk. Het was helemaal in style.

34:22Die kreeg het eerste boek, ja. Wat leuk. Doorzetters onder elkaar noemde ik dat tegen hem. Nou, wat ontzettend leuk. Dus ik heb ervan genoten. Wat leuk. Hoe laat was je thuis? Nou, dat viel weer mee. Heel braaf. Maar ik ben wel lang, ik zat zo, ik was zo hyped dat het echt duurde dat ik, nou om half twee vielen pas mijn ogen dicht. Dat ging gewoon niet. Dus ja, ook vijftig plus, maar nog lang niet dood, zullen we het wel maar noemen. Maar dit is je eerste boek, toch? Ja. Want dit boek moest er komen met je verleden en heden.

34:55Misschien kan je eerst een beetje beschrijven waar het over gaat, zodat mensen kort en dan ga ik daar wel weer op in. Dan weten mensen een beetje waar we het over hebben. Oké, nou dan ga ik, het boek Het doet je wat, gaat over hoe ik als kind opgroeide op een prachtig oud klassiek zuilschip. Ik zeg altijd, geen dagen was hetzelfde. De wind door je haar en de zoute zeelucht in je neus gaat, zeg maar. Maar waarvan de kapitein, mijn vader Jan, heel langzaam ten prooi valt als een alcoholverslaving.

35:26Je was enig kind. Ik was enig kind. Dus wij waren met z'n drieën op dat schip met nog bemanning. Een kleine ruimte waar je met z'n allen op leefde. Maar goed, mijn vader verviel langzaam in zijn alcoholverslaving. En wat dat met je doet als kind. En hoe ik daar later, eigenlijk door middel van drugs, ook uit ben gekomen, zeg maar. Dus op latere leeftijd. Ik moest van Eus heel specifiek elke keer zijn. Die zei elke keer van, je moet er specifiek. Dus op basis van...

35:57Hij heeft jou geïnterviewd ook die avond. Hij heeft mij geïnterviewd. Ja, heel specifiek. We houden van voorbeelden. En die zei, je moet specifiek zijn. Dus dat ga ik dan nu ook doen. Dus met name MDMA en paddenstoelen hebben mij enorm geholpen om later mijn trauma te verwerken. Dus daar gaat het boek over, over mijn persoonlijke reis. En daarna zoemt het uit. En gaat het eigenlijk over hoe 200 jaar, ik noem het maar even verleidingsindustrie, onze wereld enorm veranderd heeft. En hoe dat botst met ons als mens zijn, zeg maar.

36:29Dat is de korte versie. Goed uitgelegd. Eerst even naar die jeugd. Want je gaat nu natuurlijk, ik vertel je dat kort. Maar ik vond dat wel een heel heftig stuk. Ik dacht wel, wat voor gebroken man komt hier aan tafel zitten? Maar je bent dus geheeld. Hij was klein, klein. Wat had ik nog meer? Klein, heel, donker. Ja, maar... Vond ik dat je een heel klein mannetje van je gemaakt hebt. Klein, heel mannetje die helemaal gebroken hier aan zat. Nou ja, ik dacht... Tjonge, jongen. Nou, Gijsje zegt ook wel eens, kinderen zijn heel weerbaar.

37:01Dat blijkt dan ook maar weer. Maar ik vond dat wel heavy shit. Kan je daar iets nog over vertellen? Wat er gebeurde, wat veel indruk op jou maakte in die jeugd met zo'n vader? Kijk, met name wat je als kind gaat doen, is je gaat scannen. Dus je gaat gewoon elke dag kijken wat de staat van iemand is. Je krijgt als je al heel jong, krijg je door van nou, iemand zijn... Oh, je moet voor elfen kan ik toch... Dan moet ik eigenlijk niks vragen. Dan tussen elf en vier kan ik van alles vragen.

37:33En daar vierden niet meer. Dat zijn gewoon van dat soort patronen. Dat weet je al als je negen of tien jaar bent. Ja, ik zeg zelf dat je dat gewoon instructief aanvoelt. Je bent gewoon jong en als kind voel je gewoon... Oh, wacht even, dat klopt. Ergens is er iets niet helemaal correct. Omdat namelijk de respons niet altijd hetzelfde is. Zo verschrijf ik dat. Het is grillig. Het is een grillige respons.

37:58Dus ik denk dat ik dat instructief al heel jong heb aangevoeld. Maar als je dan wat ouder wordt, ga je natuurlijk anders naar je allebei je ouders kijken. Want je komt zelf voor de puber en denk je... Het zie je toch dat het bij andere kinderen ook anders gaat. Nou, hadden we ook een heel apart leven. Want het waren de hippies, laat ik het maar zo noemen. Met heel veel plussen. Heel veel mooie dingen gezien. Het was ook heel romantisch, vond ik aan het begin. Ja, zeker. Het is ook echt wel heel mooi. Maar ja, je hebt wel gewoon te maken met iemand die afglijdt.

38:30Hoe goed die ook was en hoe mooi die gouden handen kon bouwen en zo. Ja, hij gleed gewoon af. Ja, en dan kom je op een gegeven moment in de puberteit terecht. Hij verkocht op een gegeven moment, of mijn ouder verkocht er het schip. Mijn vader kwam in de filmwereld terecht. Ja, in die filmwereld toen de tijd. Ja, ik heb zelf ook, toen ik veertien was, op de set van Amsterdam rondgelaten. Ja, een heel leuk verhaal. En ja, er zat een gast met een grote joint in zijn busje. Daar zat ik dan ook naast. Dat had ik nog nooit gezien.

39:01Dat dacht ik, wat zie man nou? Wat vermookt hij nou op? Maar dat liep helemaal vol met onaangepaste types. Ja, gewoon een beetje Wild West. Ja, en daar viel mijn vader helemaal niet op. Nee, dat was gewoon zijn wereld. Ja, maar iedereen was daar gewoon of dronken, of kwam niet opdagen, of stond, deed het door zijn neus. Weet ik veel. Dus hij viel daar niet op. Maar goed, op een gegeven moment gaat het dan mis. Dus op een gegeven moment hadden wij, ik kan het gewoon zeggen, we hadden gewoon alles. We woonden aan de Looswegse plassen, we hadden boten, we hadden auto's, we hadden alles.

39:34Er werd gewoon goed geld verdiend. Ja, dus hij verdiende wel onlangs. Dus hij was wel een functionerende alcoholist. Ja, absoluut. Ik denk dat hij zeker tussen zijn dertigste en veertigste is functionerend geweest. En daarna kwam er denk ik ook nog een middellijfcrisis overheen. Keihard naar beneden. En toen ging het keihard naar beneden. En die periode, zeg maar, dat moment, vanaf dat moment werd het voor mij wel, dat werd wel zwaar. Er werd echt zwaar. Want, ja, je gaat je schamen, je gaat je, hè, dan kwamen mijn vrienden, die kwamen om elf uur op dinsdagochtend, ik noem maar wat.

40:13Ja, wil je wijntje? Ja, dan zaten mijn vrienden te kijken, ja, wil je een wijntje op dinsdagochtend? Nou, misschien trouwens hier bij de Saar-podcast, jullie knikken. Nee hoor. Nee, nee, nee. Maar je beschrijft heel mooi op een gegeven moment hoe je zijn handtekening nodig hebt voor je studiefinanciering. Ja, dat is heel heftig. En dat hij gewoon eigenlijk wegstuurt. Ja, nou ja. Toen was je negentien of wat? Ja, hij was negentien. Dat was mijn breuk met hem. Heel heftig.

40:41Ik was altijd, mijn vader was en onberekenbaar en een stevige, potige schipper, zeg maar.

More from De Saarpodcast

220 - Smoorverliefd voor een dag, een bijzonder leuke homo en zijn er fitboys die Houellebecq lezen?

Jun 13, 20261h 21m

219 - De gevoelige vader, de veilige heupslip en de kantoortuin als plaats delict

Jun 6, 20261h 7m

218 - Verbrand op het naaktstrand, in 1 week 5 kilo eraf en hoe werkt een klisma eigenlijk?

May 30, 20261h 25m

217 - Het verraad van Ozempic, een knip vol troep en Hét Moment dat Kirstens man haar losliet

May 23, 20261h 14m

216 - Dit kind moet eruit, het krokettendieet en waarom moeten we altijd onze eigen slingers ophangen?

May 16, 20261h 15m